جرم ستاره

اتفاقی که شما عزیزانم باید خیلی به خاطر بسپارید"

crimestar — Mon, 23 Nov 2009 12:01:27 GMT

دانشجویی که سال آخر دانشکده خود را می‌گذراند به خاطر پروژه‌ای که انجام داده بود جایزه اول را گرفت.او در پروژه خود از 50 نفر خواسته بود تا دادخواستی مبنی بر کنترل سخت یا حذف ماده شیمیایی «دی هیدورژن مونوکسید» توسط دولت را امضا کنند و برای این درخواست خود، دلایل زیر را عنوان کرده بود:

1-مقدار زیاد آن باعث عرق کردن زیاد و استفراغ می‌شود.

2-یک عنصر اصلی باران اسیدی است.

3-وقتی به حالت گاز در می‌آید بسیار سوزاننده است.

4- استنشاق تصادفی آن باعث مرگ فرد می‌شود.

5-باعث فرسایش اجسام می‌شود.

6-حتی روی ترمز اتومبیل‌ها اثر منفی می‌گذارد.

7-حتی در تومورهای سرطانی یافت شده است.

از پنجاه نفر فوق، 43 نفر دادخواست را امضا کردند. 6 نفر به طور کلی علاقه‌ای نشان ندادند و اما فقط یک نفر می‌دانست که ماده شیمیایی «دی هیدروژن مونوکسید» در واقع همان آب است!

عنوان پروژه دانشجوی فوق «ما چقدر زود باور هستیم» بود! با سپاس..... "

تقدیم به شایسته ی عزیز

crimestar — Mon, 21 Sep 2009 17:54:28 GMT

ساده، بی صدا خیال پا گذاشت تو خاطرات یک نگاه

پرگشود تا رسید به قلبی از ستاره های کور

آه دل به یاد آن نگاه

می رود به آن کرانه های دور

باز هم در این میان

عاشقی از آن دیار

ساقدوش عاشق نگار خود

پا به پا...

ناظر صدای یک شکستنه!

این همان خیال واقع بین من

راه و رسم عاشقی ست

پ.ن: این شعر و پارسال بیست و سه ی بهمن نوشتم. دوست ندارم شعرای قدیمی بذارم اما این و به سفارش شایسته نوشته بودم الانم به سفارش شایسته می ذارمش. قابل تو رو نداره شایی اما یادت باشه بدقولی کردی. خداحافظی از دور و من قبول ندارم. اگه هنوز نرفتی بهم بگو هنوزم قبولت دارم و دوست دارم قبل از اینکه بری ببینمت.

فقط چند لحظه فکر کنید

fateme — Sun, 13 Sep 2009 11:28:02 GMT

حدودا ۱ هفته پیش فیلم "زندگی یا چیزی شبیه ان" رو دیدم .موضوع در مورد یه خبرنگار ( بازیگر :انجلینا جولی ) موفق بود که واسه رسیدن به هدفش خیلی تلاش کرده بود و به تمام اهدافی که داشت رسیده بود ولی ماجرای اصلی اینجاست این خانوم خبرنگار یه روز واسه تهیه گزارش پیش یه پیشگو میره و از اون در مورد نتیجه ی مسابقه فوتبال میپرسه و اون فرد یه پیشگویی کاملا درست در مورد نتیجه ی بازی میکنه اون حتی پیشگویی درستی درباره ی تگرگ و زلزله توی شهر میکنه ولی این پیشگو به خبرنگار حرفی رو میزنه که هیچ کسی دوست نداره اونو بشنوه و اون اینه که انجل تا اخر هفته ی دیگه خواهد مرد !!!!!

شاید سخت باشه ولی واسه کسی که به تمام ارزوهای زندگیش رسیده و از هر لحاظ یه زندگی کامل داره و همه حسرت اون رو میخورن چرا خداحافظی از زندگی مشکله حتی یه هفته هم وقت خوبی تااز اخرین لحظات زندگیش لذت ببره ولی......

ولی اون در تمام این هفته از خودش این سوال رو میپرسه که ایا از زندگیش راضی بوده یا نه و با اینکه تمام زتدگیش وقف تلاش برای رسیدن به اهداف شده ایا خوشبخت هست یا نه ؟؟؟؟؟؟؟

دیگه مقدمه بسه بذارید یه کم از خودم بگم من همیشه ارزو داشتم که ۱۸ سالم باشه همیشه فکر میکردم تو این سن یه ادمه دیگه ام و شاید به همه اهدافی که می خوام برسم ولی الان ۱۸ سالمه و به این نتیجه رسیدم که تا حالا هیچ کاری به جز درس خوندن نکردم هیچ کاری. و اگه قرار باشه تا هفته ی دیگه هم بمیرم هیچ کاری واسه خودم نکردم تا احساس خوشبختی کنم این فیلم کاملا من رو تحت تاثیر قرار داده چند لحظه پیش هم با سمانه حرف میزدم تا اون رو قانع کنم که زندگی فقط یه فرصته که اگه از دست بره دیگه رفته ولی اون میگه ادم درس میخونه تا به ارزوهاش برسه ولی زندگی درس نیست زندگی زندگیه و ادم باید هر کاری کنه که از اون لذت ببره

من نمیدونم چند نفر مثل من هستن ولی الان از شما مهمان جرم ستاره میخوام که حتما تو قسمت نظرات بنویسید که اگه بفهمید واسه یه مدت کوتاه زنده خواهید ماند چه کار میکنید ؟

شب های مهربون

crimestar — Thu, 10 Sep 2009 16:04:46 GMT

یک چشم من از دوری دلدار گریست

چشم دگرم حسود بود و نگریست

چون وقت وصال یارم برسید

او را بستند

گفتند نگریستی نباید نگری

شب های قدر به یاد جرم ستاره ای ها هم باشید...

سلام

جواب کنکور اومد...همونی که می خواستم قبول شدم. حقوق تهران! یاسی هم عمران قبول شد. خواستم یه آپ مفصل من باب کنکور بکنم اما اصلا حالش و نداشتم. حقوق تهران فقط من قبول شدم البته اراک بعد ۴ سال دوباره قبولی حقوق تهران داد. رفیقای فابریکم حقوق بهشتی و حقوق علامه قبول شدن. مهسا هم حسابداری صنعت نفت. از هم جدا می شیم ناراحت می شم اما امیدوارم هرجا هستیم بازم جزو موفق ها باشیم مثل همیشه.

بید مجنون

crimestar — Mon, 07 Sep 2009 20:11:18 GMT

شاخه ی بید تکان خورد

سر به زیر و آرام

با خبر از نرگس

تازیانه خورده

گلبرگ جدا شد

در تکاپو با رود

با نگاه نرگس

بیمار شد

شاخه ی بید تکان خورد

سر به زیر و آرام

با خبر از دانه

سر به زیر آورده.... نوجوانه

باد خشک و بی رحم

!سال خشکی، خشکسالی

نگران برگ ها

سبز و تازه

رحم ندارد......بی رحم

...چاره ای نیست

شاخه ی بید تکان خورد

سر به زیر و آرام

با خبر از گنجشک

باد کرده بال ها

جیک جیک سوزناک

نیمه اش پر کنده

بیقرار ، آشفته

گربه ای می آید

نرم ، آهسته

بید مجنون هنوز....سر به زیر انداخته

با خبر از عشقی...تکیه داده به بید

!عشق بازی می کند با نام لیلی

مشق هایش ناتمام از سوز سرما

!عشق بازی می کند با یاد لیلی

پ.ن: این شعری که نوشتم شعر سپیده. امیدوارم ازش خوشتون بیاد

گوش کن جاده صدا می زند از دور قدم های تو را...مال سهرابه خودم می دونم تقریبا همه ی شعراشم حفظم! ممنون از تذکرت خانم یا آقای سه نقطه! شعرپایینیه مال قیصره. لطف کنید پست های منو یا دقیق بخونید یا نخونید.

تولد یاسی (۶ شهریور) و عاطفه(۱۴ شهریور) و داداشم (۳۱ شهریور) و بعد بعد و پیش پیش تبریک میگم۱

گل من!

crimestar — Tue, 01 Sep 2009 11:28:18 GMT

به گمانم پلی باید ساخت

بی خبر از خورشید روبه روی پاییز

تا ابد باید زیست

من اینجا؛ تو آنجا بی تفاوت هرجا

اما؛ عاشقی باید کرد

باز همراه سکوت

صدا می پیچد عاشقی باید کرد

زندگی باز گذر کرد...خندید

زندگی باغ وجود من و توست

توی این باغ گلی باید چید

با شهامت من گلی را چیدم

با تمام عشقم من گلم بوییدم

پایداری وجودم در قامت گل

همه جا، هردم من دلخوشم

!دلخوش یاد گل باغ بهارم

قدیمی در قالب امروزی!

crimestar — Sun, 23 Aug 2009 11:25:10 GMT

خوشت بیاد خوشت نیاد از اینجا می رم

خوشت بیاد خوشت نیاد از ایران می رم

.....................خوشت بیاد خوشت نیاد

خوشم بیاد خوشم نیاد از جهانم می ری؟

!!همه چیز باید سبز بشه تا دنیا زیباتر بشه!! گویا

من الان دارم با خودکار آبی می نویسم اما باور دارم نباید همه چیز آبی بشه. بعضی چیزا سبزش خوبه، بعضی دیگه آبی باشن بهتره، بعضی ها هم به رنگ ایران که البته کمرنگ تر باشه! سفیدم کلا نباشه اعصابمون راحت تره مثل این داستان کوری! بچه های وودو آشنا هستن که؟!

واسه بقیه: تو داستان همه ی شهر کور می شن همه جا رو سفید می بینن مثل شیر! شیر!!!! خودشه..

اینم نظر من درباره ی چیزی که گذشت. آپی که در جرم ستاره جایی نداشت و ندارد اما یه کوتاهش به جایی نمی خوره

پ.ن: ما برای آنچه ایران خانه ی خوبان شود

رنج دوران برده ایم خون دل ها خورده ایم

اینم جهت اطلاع دوستان

یاس های صادق

crimestar — Thu, 20 Aug 2009 09:29:18 GMT

اینجا اکسیژن کم است

هوا گرفته ، غلظت دوستی کم شده

هوا، هوای فراموشی ، خاموشی ست

صدا، صدای گرفته... بغض آلود و سرد است

شمیم سحر که بیاید ، روشنی کمی پیدا می شود

دقیق نمی دانم اما،

قرار است اینطور باشد

قرار است سکوت بشکند و پرپر شود

قرار است یاس های آبی صادق شوند

و در آسمان صورتی شفا دهند دل های شکسته را

قرار است

اما؛

!بدقولی هنوز می تپد

این جدیدترین شعریه که نوشتم امیدوارم خوشتون بیاد

سحر و شادمهر عزیز عروسیتون مبارک

بی نام برای یک نام

Fri, 14 Aug 2009 22:44:18 GMT

دل بریدم از تو ای دوست
از تو ای همراه با من
از تو که با من بگشتی
از تو ای کفر و گناهم
از تو که بودی بلایم
خسته از تو، غصه هایم
دل نبندم بر تو دیگر
دل نبندم بر گذارت
تو برو از من جدا شو
دل بکن از یار خوارت
خسته ام، خسته تر از خاک
که باشد زیر پایت
دل بریدم از تو ای دوست
که مردم
من برایت

این شعر از طرف یک دوست تقدیم به یک دوست...

هوشو... معرفی کتاب

Tue, 11 Aug 2009 12:21:47 GMT

شاید تصورش واسه خیلیا مشکل باشه.

تصور کنید... یه پسر هفت ساله به اسم هوشنگ که به زبان محلی بهش می گن هوشو مامان نداره و باباشو دیوونه ست و توی روستای سیرچ نزدیک کرمان با مامان بزرگ و بابا بزرگش بصورت خیلی فقیر زندگی می کنه. هوشو خیلی بازیگوشه شیطنت های خاص خودشو داره کلا عالمی داره واسه خودش! اما پره احساسه همه چیو درک می کنه می فهمه آرزو می کنه دنیاشو ترسیم می کنه می خنده بیشتر اوقاتم بازیگوشی می کنه.

دیروز داشتم اینجا رو می خوندم که شوهر عمه اش به خاطر کار نکرده ی هوشو میزنه تو گوشش ناراحت می شه به هیچکس نمی گه دلش می شکنه. با زبان خودش می گه: دلم شکست!

اینو که خوندم انگار دل خودم شکست. دلم می خواست اون صفحه رو پاره کنم اما یاد م افتاد مال کتابخونه ست امانته.

دیروز همش داشتم " شما که غریبه نیستید " از " هوشنگ مرادی کرمانی " رو می خوندم. به نظرم خیلی به درد بخوره واسه اونایی که فکر می کنن غصه دارند خیلی تنها هستند اما در واقع نیستند شایدم باشند اما اونجوری که فکر می کنند نیست.

ایندفعه فقط خواستم یه کتاب معرفی کنم که هدیه شده به همه ی اونایی که ازش تاثیر می پذیرند یه جایزه هم از آلمان برده.

از همتون دعوت می کنم این کتاب و حتی ۵۰ صفحه اش رو بخونید