بگو اینجا شقایق نروید اینجا قتلگاه احساس است

بگو باران نبارد اینجا آب سوزانده خواهد شد

بگو بلبل نخواند اینجا آواز به دار آویخته خواهد شد

بگو صبا نیاید که پاییز حسود تمام برگهای رقصان را بر زمین خواهد انداخت

بگو کسی عاشق نشود اینجا جلاد عاشقان خواهد بود

فقط ای پروانه ی سوخته دل نشان اینجا را به صاحبدلان مده که اینجا گورستان پاکان است

فقط ای بهترین مژده به قابلیان ده که زمین جایگاه نامردان است

من نیز می روم دنیا وفایم نکرد...

همسفر شدیم ما با هم       همسفر تو جاده ی عشق

چه روزای روشنی بود           اون روزای دلسپردن

بعد از اون دیگه تو کم کم       مثه یه دریچه تو شب

تو خیالم پا گذاشتی             اما بردی آرزومو

آرزوم تنها تو بودی                اما تو باور نداشتی

رسم عاشقا که این نیست    با وفا باید بمونی

اگه تو همسفر هستی          همسفر تو جاده ی عشق

اما تو جز یه مسافر                به خدا چیزی نبودی

نمیخوام دیگه ببینم               تو خیالم پا بذاری

  میدونم قشنگ نبود اما شما قشنگ بخونید! من آماتوری بیش نیستم...

اما حتما نظر بدین...

هرگه که دل به عشق دهی خوش دمی بود     در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست

ما را ز منع عقل مترسان و می بیار                کان شحنه در ولایت ما هیچ کاره نیست

از چشم خود بپرس که ما را که میکشد           جانا گناه طالع و جرم ستاره نیست

او را به چشم پاک توان دید چون هلال             هر دیده جای جلوه ی آن ماه پاره نیست

فرصت شمر طریقه ی رندی که این نشان         چون راه گنج بر همه کس آشکارا نیست

نگرفت در تو گریه ی حافظ به هیچ رو                حیران آن دلم که کم از سنگ خاره نیست

به قول یکی از دوستان خوبه آدم یه جایی رو داشته باشه که توش هر چی رو بخواد بنویسه٬

از هر چی بخواد بگه...

ما هم این وبلاگو ساختیم...موضوع؟ جز عشق تو دنیا مگه موضوعی هم هست؟